ถมทะเลโอไดบะ ตลาดโทโยสุ
ปิดฉากโตเกียว ทริปฟิน
ครบรอบ 30 ปี nsbest
เช้าวันสุดท้ายของทริปนี้ ที่ญี่ปุ่น ไกด์แจ้งว่าต้องเช็คเอาท์ 10.00 น. เป็นกฎของโรงแรม คณะเราเก็บข้าวของกันตอนดึกไว้อยู่แล้ว ส่วนเช้าใครลงก่อนลงหลังนั่นอีกเรื่อง สาวๆ จะลงช้าหน่อยเพราะเขาต้องสวย ส่วนผมกับโก้ ไม่ต้องสวยแน่
ตื่นผมก็ลากกระเป๋าลงจากห้องพัก มากองไว้ที่ลิฟท์ชั้นล่างคนแรก ส่วนเรื่องอาหารเช้ากินกันตายเหมือนจะกินไม่ค่อยลง เพลียมากๆ นอกโรงแรมก็ไม่เดินสำรวจแล้ว

หลังจากเช็คเอาท์ ทุกคนพร้อมเดินทางไป ตลาดโทโยสุ เซ็นเคียคุ บันไร (Toyosu Senkyaku Banrai – 豊洲 千客万来) ตั้งอยู่ติดกับตลาดปลาโทโยสุ ซึ่งคณะทัวร์เข้าไม่ได้ ในตลาดนั้นมีการประมูลปลากันจริงจัง เคยเห็นใน YouTube พวกสารคดี อยากเห็นเหมือนกันแต่ก็ไม่เป็นไร ต้องให้เกียรติสถานที่
วันสุดท้าย 31 ตุลาคม 2539 ถ้าย้อนไป 30 ปีพอดี เป็นวันเริ่มก่อตั้งบริษัท เอ็นเอส เบสท์ ครบรอบ 30 ปีเป๊ะไม่ขาดไม่เกิน สถานที่ ที่ผมทำงานอยู่ทุกวันนี้ ถือโอกาสระบายบทความที่ไม่เกี่ยวกับบัญชีมากว่า 20 ปี
การท่องเที่ยวชั่วโมงนี้ ต้องเก็บบรรยากาศรอบตัว ก่อนกลับเมืองไทย ฝากกรุงเทพไว้เกือบสัปดาห์ (พูดอย่างกับใหญ่คับประเทศ ฮา)
ผมเห็นภาพสวยเมืองใหญ่ ตึกสูงเรียงราย มีทะเลกั้น ขับเน้นภาพให้ดูสวยงามแบบไม่ได้คิดอะไร
ประเด็นมาเกิดตอน ไกด์โกะบอกว่าเกาะนั้นใช้ขยะถมสร้างเมือง เท่านั้นแหล่ะต่อมอดีตนักข่าวทำงานทันที เอาภาพถาม Chat GPT คำตอบคือ เกาะโอไดบะ (Odaiba) เป็นพื้นที่ที่มนุษย์สร้างขึ้นกลางทะเล โดยการถมอ่าวโตเกียว ไม่ใช่เกาะธรรมชาติ
ใครอยากรู้ก็ลองไปเซิร์ตดู หรือถาม AI ชื่อเกาะโอไดบะ หรือจะค้นชื่อเพิ่ม โทโยสุ และฮารุมิ เกี่ยวกับการสร้างป้อมปืนปี ค.ศ.1853 และอีกแห่ง ยูเมะโนะชิมะ (Yumenoshima) เกาะแห่งความฝัน แก้ปัญหาขยะปี ค.ศ. 1957-1966 ยังมีอีกหลายแห่ง สาเหตุที่ผมสนใจมาก เพราะเมืองไทยมีข่าวขยะสารพิษ กำลังดัง ส่งผลระบบนิเวศเสียหายเป็นวงกว้างช่วงน้ำท่วม จะไม่เขียนประเด็นการเมืองเดี๋ยวของขึ้น ประชาชนรับกรรม นายทุนร่ำรวย ฝังกลบยุคนี้เอกชน ช่วยเอาเทคโนโลยีมาด้วย ต้องลงทุนกับระบบกลบฝัง ไม่ใช่ฝังกันเฉยๆ หน่วยงานรัฐ ราชการปล่อยปละละเลย (แตะเรื่องการเมืองนิดเดียวนะ)
ถึงตลาดโทโยสุ เซ็นเคียคุ บันไร เป็นร้านขายอาหาร ขายของที่ระลึกเพิ่มสถานที่ท่องเที่ยวขึ้นมาใหม่ ตลาดสร้าง 1 กุมภาพันธ์ 2567 สถาปัตยกรรมการ จำลองถนนการค้าญี่ปุ่นในอดีต สมัย เอโดะ มีขายมีโชว์ดาบ ชุดเกราะ นินจา ซามูไร นักรบขึ้นชื่อในอดีตของญี่ปุ่นยุคเมจิ
ผมแยกเดินเดี่ยว ไม่ได้เกี่ยวกับ ความเป็นอินดี้ แต่เพลียจัด ถือโอกาสเดินถนนฟุตบาธ นั่งขอบทาง ดูบรรยากาศเมือง

แต่ก่อนเดินลงก็คว้าตะเกียบไป 1 ชุดสวยๆ ลายดอกซากุระสีฟ้าราคาพอซื้อได้ 1,650 เยน 350 กว่าบาท
มีสายไลน์โทรมากินข้าวมั้ย สาวๆ กินข้าวหน้าปลาไหล

ตอนนั้นกินไม่ลงจริงๆ นั่งเหม่อมองท้องถนน อากาศไม่ร้อนทำให้นั่งสบาย
แวะซื้อน้ำชาขวด มาดื่มจากร้านสะดวกซื้อ ส่วนภาพข้าวหน้าปลาไหลก็ขอมาไม่ได้ถ่ายเอง
เดินเล่นทานอาหารกันเสร็จ ก็เข้าสนามบินนาริตะ เช็คโหลดกระเป๋า เรียบร้อยตอนนี้ซิหิว จริง เดินเดียวไปหาแซนวิสกิน
เครื่องขึ้นบายญี่ปุ่น เรื่องเล่าทั้งหมดที่เจ็บเท้าตลอดทั้งทริป มาจบที่บ้าน แกะจุดที่แผ่นแปะที่มีกรดกัดหนัง ใต้เท้าที่บวม น้ำผสมเลือดไหลออกจากแผล รู้เลยว่ารุนแรงมากแผลใกล้เน่าเป็นน้ำเหลือง พรุ่งนี้ต้องไปหาหมอด่วน ฉีดยาแก้อักเสบ แก้ปวด หมอนัด 3 วันติด
เป็นบทสรุปอย่าหาทำ ขูดหนังขูดตาปลา ถ้าต้องเดินไกลเดินนาน วางแผนให้ดี
สวัสดี ภาพสุดท้ายผมใช้ Chat GPT มาหลายเรื่อง ในบทความจะให้ Chat จดบันทึกสถานที่ตามภาพเพราะบางครั้งจะเขียนผิดใช้มาตลอด
สรุป Chat GPT ล้อผมกลับบทสุดท้าย โดยไม่มีคำสั่ง ใดๆ น่ารักดีเลยเอามาขึ้นเว็บ

บันทึกไว้ 31 ตุลาคม 2569
สาม สอเสือ






