ผ่านมาแล้ว 20 กว่าปี บทความเขียนไว้เยอะ แต่ไม่ได้โอนย้ายจากเว็บเก่ามาที่ใหม่ เข้าไปอ่านบทความเก่าๆ ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัว บางชิ้นก็ยังมีคุณค่า แต่บางชิ้นดูแล้วน่าจะเอ้าท์ไปแล้ว เสียดายมั้ยก็เสียดาย คงจะพิจารณาเป็นเรื่องๆ อีกรอบ อีกส่วนน่าจะเป็นเรื่องของเวลา งานบัญชีก็ต้องทำ งานจดทะเบียนทั้งลูกค้าใหม่ และจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงลูกค้าเดิม อีกทั้งต้องบริหารองค์กรของตัวเองไปด้วย อีกทั้งงานเขียนใหม่จะเขียนช้าลง เขียนไปก็กลัวจะกระทบคนอื่น ความเชื่ออื่นๆ ด้วยความขัดแย้งในสังคมที่มีค่อนข้างสูง ตามความเชื่อจะเขียนด้วยความรู้สึกนึกคิดอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะสิ่งที่คิดอาจเป็นการรบกวนความคิดของผู้อื่น แนวการเขียนจึงออกกลางๆ ไปไม่สุดไม่ถนัด เป็นการเขียนที่ยุ่งยากพอสมควร เขียนแล้วลบเขียนแล้วลบ ไม่ปรากฎบนออนไลน์ก็เยอะ ผู้คนรอบข้างไม่อยากให้แตะเรื่องการเมือง เพราะเป็นความเชื่อของแต่ละคน ในสังคมที่เราอยู่จะไม่รู้การเมืองเลยก็ไม่ได้ เพราะการเมืองมันกระทบเศรษฐกิจปากท้องอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นการเมืองจากการเลือกตั้ง หรือการเมืองจากการแต่งตั้ง การเมืองบนถนน แต่ยังไงก็ขอคารวะผู้อ่านที่สละเวลาอ่าน มารู้จักกัน จาก สาม สอเสือ นักข่าวกว่า 10 ปีในอดีตก่อนจะผันตัวมาเป็นนักบัญชีทุกวันนี้
ดินสอของผม
ดินสอ น่าจะเป็นอุปกรณ์ขีดเขียน ของโลกมาอย่างยาวนาน ไม่นับหินชนวน ที่ใช้เขียนตามผนังถ้ำของคนยุคโบราณ จนมาถึงกระดานชนวน กับชอล์ค ซึ่งน่าจะมาก่อน ดินสอ ทุกคนเคยผ่านการขีดเขียนด้วยดินสอ โดยเฉพาะการเรียนในวัยเยาว์ สามารถใช้ดินสอ ในวัยเด็กที่ถูกบังคับให้ใช้ ดินสอ คงจะเป็นเพราะมันเป็นเครื่องเขียนที่ลบง่าย ทิ้งล่องลอยไว้น้อยจนแทบไม่มี ในวัยเด็กซึ่งประสบการณ์ยังน้อย ข้อมือนิ้วมือยังอ่อนแรงกำไม่แน่น การตัดสินใจยังไม่มั่นคง การขีดเขียนลงกระดาษแล้วไม่สามารถลบได้ ...
