ผ่านมาแล้ว 20 กว่าปี บทความเขียนไว้เยอะ แต่ไม่ได้โอนย้ายจากเว็บเก่ามาที่ใหม่ เข้าไปอ่านบทความเก่าๆ ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัว บางชิ้นก็ยังมีคุณค่า แต่บางชิ้นดูแล้วน่าจะเอ้าท์ไปแล้ว เสียดายมั้ยก็เสียดาย คงจะพิจารณาเป็นเรื่องๆ อีกรอบ อีกส่วนน่าจะเป็นเรื่องของเวลา งานบัญชีก็ต้องทำ งานจดทะเบียนทั้งลูกค้าใหม่ และจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงลูกค้าเดิม อีกทั้งต้องบริหารองค์กรของตัวเองไปด้วย อีกทั้งงานเขียนใหม่จะเขียนช้าลง เขียนไปก็กลัวจะกระทบคนอื่น ความเชื่ออื่นๆ ด้วยความขัดแย้งในสังคมที่มีค่อนข้างสูง ตามความเชื่อจะเขียนด้วยความรู้สึกนึกคิดอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะสิ่งที่คิดอาจเป็นการรบกวนความคิดของผู้อื่น แนวการเขียนจึงออกกลางๆ ไปไม่สุดไม่ถนัด เป็นการเขียนที่ยุ่งยากพอสมควร เขียนแล้วลบเขียนแล้วลบ ไม่ปรากฎบนออนไลน์ก็เยอะ ผู้คนรอบข้างไม่อยากให้แตะเรื่องการเมือง เพราะเป็นความเชื่อของแต่ละคน ในสังคมที่เราอยู่จะไม่รู้การเมืองเลยก็ไม่ได้ เพราะการเมืองมันกระทบเศรษฐกิจปากท้องอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นการเมืองจากการเลือกตั้ง หรือการเมืองจากการแต่งตั้ง การเมืองบนถนน แต่ยังไงก็ขอคารวะผู้อ่านที่สละเวลาอ่าน มารู้จักกัน จาก สาม สอเสือ นักข่าวกว่า 10 ปีในอดีตก่อนจะผันตัวมาเป็นนักบัญชีทุกวันนี้
บ่นหรืออวยพร
บ่นหรืออวยพร ปีใหม่ปี 2568 หยุดมากมั้ยก็คงไม่ หยุดยาวเหมือนเดิม แต่ปีนี้ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม เหมือนหยุดมากไป สำหรับความรู้สึกส่วนตัว ทั้งๆ ที่การหยุดใช้เวลาเท่าเดิมที่ได้ออกแบบไว้กับการทำงาน ที่สำนักงานจะให้สิทธิ์ในการจัดการเวลาตัวเองกับงาน เวลาหยุดเป็นอย่างไรไม่รู้ แต่งานต้องเสร็จตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ กำหนดไม่ยากใช่มั้ยครับ แต่คนกำหนดเวลาวันหยุดต้องใช้ใจพอสมควร มากไปก็ไม่ดีเพราะเหมือนเอาเปรียบคนอื่นที่ทำงานด้วยกัน น้อยไปก็อึดอัดในแง่ของแต่ละคน และความจำเป็นในชีวิตที่ไม่เหมือนกัน แต่ในละเวลา วันหยุดจึงสำคัญไม่น้อยกว่าวันไม่หยุดและต้องทำงาน ...
