ผ่านมาแล้ว 20 กว่าปี บทความเขียนไว้เยอะ แต่ไม่ได้โอนย้ายจากเว็บเก่ามาที่ใหม่ เข้าไปอ่านบทความเก่าๆ ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัว บางชิ้นก็ยังมีคุณค่า แต่บางชิ้นดูแล้วน่าจะเอ้าท์ไปแล้ว เสียดายมั้ยก็เสียดาย คงจะพิจารณาเป็นเรื่องๆ อีกรอบ อีกส่วนน่าจะเป็นเรื่องของเวลา งานบัญชีก็ต้องทำ งานจดทะเบียนทั้งลูกค้าใหม่ และจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงลูกค้าเดิม อีกทั้งต้องบริหารองค์กรของตัวเองไปด้วย อีกทั้งงานเขียนใหม่จะเขียนช้าลง เขียนไปก็กลัวจะกระทบคนอื่น ความเชื่ออื่นๆ ด้วยความขัดแย้งในสังคมที่มีค่อนข้างสูง ตามความเชื่อจะเขียนด้วยความรู้สึกนึกคิดอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะสิ่งที่คิดอาจเป็นการรบกวนความคิดของผู้อื่น แนวการเขียนจึงออกกลางๆ ไปไม่สุดไม่ถนัด เป็นการเขียนที่ยุ่งยากพอสมควร เขียนแล้วลบเขียนแล้วลบ ไม่ปรากฎบนออนไลน์ก็เยอะ ผู้คนรอบข้างไม่อยากให้แตะเรื่องการเมือง เพราะเป็นความเชื่อของแต่ละคน ในสังคมที่เราอยู่จะไม่รู้การเมืองเลยก็ไม่ได้ เพราะการเมืองมันกระทบเศรษฐกิจปากท้องอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นการเมืองจากการเลือกตั้ง หรือการเมืองจากการแต่งตั้ง การเมืองบนถนน แต่ยังไงก็ขอคารวะผู้อ่านที่สละเวลาอ่าน มารู้จักกัน จาก สาม สอเสือ นักข่าวกว่า 10 ปีในอดีตก่อนจะผันตัวมาเป็นนักบัญชีทุกวันนี้
ขอบ่นอีกครั้ง
ขอบ่นอีกครั้ง จำได้ว่าเขียนเรื่องเงินเฟ้อมาเกือบปีที่ใคร ๆ ก็บอกว่าเงินเฟ้อ โดยเฉพาะแบงค์ชาติ ที่ตั้งท่าจะขึ้นดอกเบี้ยกันลูกเดียว ง่ายว่ะเรียนกันมาตามตำราเป๊ะจะไม่พูดถึงฝรั่งแต่จะพูดถึง อเมริกา กับอังกฤษ เท่านั้น เพราะไอ้ที่เชิดหน้าชูคออยู่เป็นผู้บริหารในรัฐบาล และธนาคารแห่งประเทศไทย โดยส่วนใหญ่จบมาจาก 2 ประเทศนี้เกือบทั้งนั้น แล้วก็บอกตัวเองว่าโคตรเก่ง ฉันคิดอะไรก็ถูกไปหมดเงินเฟ้อเกิดจากน้ำมันแพงที่ดันเวรขึ้นแบบลากเลือด สหรัฐขึ้นดอกเบี้ย แบงค์ชาติก็เริ่มออกมาพ่น กลัวเงินไหลออกต้องขึ้นดอกเบี้ย ...
