ผ่านมาแล้ว 20 กว่าปี บทความเขียนไว้เยอะ แต่ไม่ได้โอนย้ายจากเว็บเก่ามาที่ใหม่ เข้าไปอ่านบทความเก่าๆ ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัว บางชิ้นก็ยังมีคุณค่า แต่บางชิ้นดูแล้วน่าจะเอ้าท์ไปแล้ว เสียดายมั้ยก็เสียดาย คงจะพิจารณาเป็นเรื่องๆ อีกรอบ อีกส่วนน่าจะเป็นเรื่องของเวลา งานบัญชีก็ต้องทำ งานจดทะเบียนทั้งลูกค้าใหม่ และจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงลูกค้าเดิม อีกทั้งต้องบริหารองค์กรของตัวเองไปด้วย อีกทั้งงานเขียนใหม่จะเขียนช้าลง เขียนไปก็กลัวจะกระทบคนอื่น ความเชื่ออื่นๆ ด้วยความขัดแย้งในสังคมที่มีค่อนข้างสูง ตามความเชื่อจะเขียนด้วยความรู้สึกนึกคิดอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะสิ่งที่คิดอาจเป็นการรบกวนความคิดของผู้อื่น แนวการเขียนจึงออกกลางๆ ไปไม่สุดไม่ถนัด เป็นการเขียนที่ยุ่งยากพอสมควร เขียนแล้วลบเขียนแล้วลบ ไม่ปรากฎบนออนไลน์ก็เยอะ ผู้คนรอบข้างไม่อยากให้แตะเรื่องการเมือง เพราะเป็นความเชื่อของแต่ละคน ในสังคมที่เราอยู่จะไม่รู้การเมืองเลยก็ไม่ได้ เพราะการเมืองมันกระทบเศรษฐกิจปากท้องอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นการเมืองจากการเลือกตั้ง หรือการเมืองจากการแต่งตั้ง การเมืองบนถนน แต่ยังไงก็ขอคารวะผู้อ่านที่สละเวลาอ่าน มารู้จักกัน จาก สาม สอเสือ นักข่าวกว่า 10 ปีในอดีตก่อนจะผันตัวมาเป็นนักบัญชีทุกวันนี้
เพื่อนร่วมงาน
เพื่อนร่วมงาน ผมได้ไปอ่านในหนังสือคำถามสำคัญกว่าคำตอบ ของ หนุ่มจันท์ มีอยู่บทหนึ่งสะดุดใจจริงๆ แล้วก็สนุกได้ข้อคิดทุกเรื่องจากมุมมองที่เขาถ่ายทอดออกมา มีบทหนึ่งใช้ชื่อ แตงโม อันนี้ไม่ได้เล่าเรื่องผลไม้นะครับ แต่เป็นเสื้อแบรนด์หนึ่ง ผมไม่รู้ปัจจุบัน เสื้อแบรนด์แตงโม ขายที่ไหนบ้าง แต่ในยุคผมต้องบอกว่าโด่งดังมากหาซื้อไม่ยาก ในหนังสือเขียนถึง อดิศร พวงชมภู เจ้าของแบรนด์แตงโม เรื่องการบริหารงานในองค์แล้วคิดถึงตัวเอง ผมว่าผมใช้หลักคล้ายกัน ...
